Se debe poner nombre a todo?esto no se puede calificar ni denominar de ninguna manera,al menos que yo conozca,me siento aqui delante para escribir lo que se me pasa por la cabeza y en realidad lo que quiero es hablar con R y soltarselo todo,no quiero seguir escribiendo sobre lo que pasa por mi cabeza cuando le veo,seria imposible,seria casi infinito..
Resulta tan dificil expresar un sentimiento? puede que si,se acerca la fecha,hace ya casi un año,y sigo igual de colgada,me agobian las fechas,el hecho de haber pasado un año esperando el no se que..sonriendo a su lado como nadie lo ha conseguido y dandome cuenta de que si,de que es el quien me llena,hoy he empezado mal el dia,la vida,los asuntos familiares,todo resulta muy agotador,en cambio ayer,olvidé todo esto sin darme ni cuenta y hoy me he dado cuenta de la diferencia entre estar con o sin R..
Podria esperar una vida,o simplemente podria conformarme con esto,porque me llena,me hace reir y sin saber como ni porqué,...me hace feliz.
Suena a sumición,suena a conformista,suena a cobarde,suena a todo lo que es,pero quien es valiente en esto? nunca me ha costado reconocer mis sentimientos,quizas porque no era de verdad,quizas admiración,la novedad,no lo se,aqui no hay nada nuevo,me siento agusto,sin tener que mediar palabra,no me hace falta saber nada,me preocupo,y lo siento,y me vuelvo loca pensando suposiciones absurdas que no llevan a nada más que a una nueva decepción por mi parte.
dimarts, 3 de juliol del 2007
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)



1 comentari:
pues no. no se debe nombre a todo.
Publica un comentari a l'entrada